آبستنى و باه ( طب - فارسى ) شفائى ، مظفر بن محمد ، 966 - 1037 ق رساله اى مختصر در بيان مباحث و ويژگيهايى قوه باه كه به نام وزير اعتماد الدوله قاضى جهان نگاشته ودريك مقدمه و سه مقاله تنظيم شده است : مقدمه ؛ دربيان اينكه امر باه ضروريست . مقاله اولى ؛ درتشريح اعضاى تناسل ( سه باب ) مقاله ثانيه ؛ درامر باه و آنچه متعلق به اوست ( سه باب ) مقاله ثالثه ؛ در امر باه و آنچه متعلق بدان است و از همين مؤلف است : خلاصه شفائى ، قرابادين ، بيست باب ، كليات حكيم . واو جز حسن شفائى سراينده وپزشك اصفهانى است [ نسخه هاى خطى فارسى 1 / 460 ؛ سپهسالار 3 / 1 ؛ الذريعة 3 / 188 و 7 / 229 ] 9 ) نسخه شماره : 562 - 32 / 4 آغاز : بسمله ، هست اعانت ز عليم حكيم ، حمد بيحد خالقى را كه خلقت انسان را بحكمة بالغه از توده خاك آفريد . انجام : با شراب بسرشند و برآلتشا مالند نغوظ آورد نغوظ تمام تمت الرسالة الباهية نسخ و نستعليق ، محمد امين انصارى ، 1077 ، اين رساله در متن نسخه موسوم به ( جنگ ) آمده است . ، جلد : تيماج قهوه اى مجدول ، 30 برگ ، مختلف سطر ، 15 * 26 سم آتشك ( طب - فارسى ) عماد الدين شيرازى ، محمود بن مسعود ، قرن 10 رساله اى است درباره بيمارى آتشك ( آبله ) در چند فصل : فصل در حد اين مرض و اساس جذب آن ، فصل در علامات اين مرض ، فصل در اسباب اين مرض ، فصل در بعضى قوانين علاج مطلق اين مرض ، در زيبق ، خاتمه در طلائى كه براى جرب بغايت نافع است . تاليف اين رساله بنا به گفته برادرزاده مولف ( ( على رضا بن حسن بن مسعود طبيب ) ) در روز پنج شنبه 977 ق به پايان رسيده است . [ نسخه هاى فارسى منزوى 1 / 460461 ؛ مرعشى 2 / 261 ] 10 ) نسخه شماره : 3 / 379 - 199 / 2 آغاز : بسمله الحمدلله المحمود فى كل فعاله والصلاة على سيدنا محمد محمود . . . اما بعد چون مرضى كه معروف به آتشك است در زمان سابق نبود و از اطبا مصنف كتابش كسى مشاهده آن ننموده